De asymmetrische Robyn Dress

Het zag er even naar uit dat ik de deadline van deze linkparty niet zou halen. Een tegenvallende pasvorm gooide als eerste roet in het eten. En daarna was het spannend afwachten of er nog foto’s gemaakt konden worden, want net toen mijn fotograaf daarstraks thuiskwam, barste er een hevig onweer los. Maar gelukkig blijft het nu heel lang licht, en kan ik uiteindelijk toch nog mijn versie van de Robyn Dress uit Fibre Mood nr. 5 op het web gooien...

In preview zag ik al de prachtige versies van Tamara en Majella, en ik realiseerde me dat de mijne daar toch absoluut niet aan kon tippen. Hij viel ook helemaal niet zoals de voorbeeldversie van Fibre Mood. Daarom deed ik een hele reeks aanpassingen:

  • Tussen de 2 “knoops”gaten voor het lint stikte ik aan de voorkant een stuk rimpelelastiek, om te zorgen dat het kleed daar wat blijft “hangen”.

  • Waar de linten door de knoopsgaten naar buiten komen, stikte ik de linten aan beide biezen vast, zodat de gaten niet meer open kunnen staan, en teveel blootgeven.
  • Het lint zette ik aan de achterkant maar over 1/3e van de aangegeven breedte vast, zodat daar ook wat meer vloeite in zit.

  • De brede mouw gaf ook veel teveel inkijk, dus die stikte ik langs de buitenkant een heel stuk dicht. Dit verandert weinig aan het uitzicht, maar geeft me wel een veel geruster gevoel...

Ik weet nog niet of deze Robyn veel gedragen gaat worden. Hopelijk vergaat het me net zoals Miet. Wat ik wel weet is dat een effen stofje een veel betere keuze geweest zou zijn. En ook dat een maatje kleiner me waarschijnlijk beter zou passen (ik zit aan de bovengrens van een M, maar in deze rekbare stof was een S voldoende geweest)...

Bertha broek

De linkparty voor Fibre Mood 4 liet ik passeren, wegens niet helemaal overtuigd van de patronen, en een te krappe deadline. Maar ik blijf wel fan van editie 2. Na de Pina rok waagde ik me aan de Bertha broek. Ik hou wel van broeken met brede pijpen.

Uit de voorraad diepte ik een stofje op dat ik ooit kocht voor een broek. Alleen bleek dat maar 1m50 lang te zijn. Ik begon met de pijpen vanaf kniehoogte recht naar beneden te tekenen (ipv breder te laten uitgaan). Daarna versmalde ik de pijpen vanaf heupenhoogte, totdat beide patroondelen naast mekaar op de stof pasten (dat bleek nog 1.5cm aan elke kant te zijn).

Verder verlaagde ik de taille aan de voorkant met bijna 10cm. Ik verdraag dat niet, een broek of rok die zo hoog op mijn buik komt. Voordeel van dit model is wel dat ik in de rug geen lengte moest toevoegen ;-)

De stof heeft een heel moeilijke kleur. Ik kocht het voor bruin, met een fijn lichtblauw streepje in. Maar afhankelijk van de lichtinval ziet dat bruin er soms meer paars uit. Heel moeilijk te combineren met de schoenen die in mijn kast staan. Uiteindelijk vond ik een (lang vergeten) paar bruine zomerschoenen die er nog wel bij passen.

Alleen realiseerde ik me na een uurtje rondwandelen (mijn fotoshoot werd gecombineerd met een andere) waarom ik die schoenen vergeten was. Zeer pijnlijke voeten... Een excuus om nog eens nieuwe schoenen te kopen? Iemand tips voor een ideale kleur? Of moet ik toch maar eens gaan voor een witte sneaker (vraagt de vrouw die altijd een hakje draagt)?

Victoria heeft een streepje voor

Gisteren lag de 3e editie van Fibre Mood in de winkelrekken, met alweer een grote variëteit aan patronen. Ik kreeg ze (als lid van de Secret Sewciety facebookgroep) in preview te zien, en mocht opnieuw een patroontje uitkiezen om deel te nemen aan de Linkparty. In tegenstelling tot de andere dames, was ik in eerste instantie niet zo enthousiast over de modellen, en had ik moeite om iets naar mijn smaak te vinden. Uiteindelijk koos ik voor de romantische Victoria bloes.

In de voorraad lag een soepel stofje dat me ideaal leek voor dit bloesje. Er zat wel wat rek in, maar door de strepen in de lengte te nemen, werd die tot een minimum beperkt. Dit maakte het vele rimpelwerk er echter niet gemakkelijker op.

Ook het splitje in de rug was een heel gepruts, dus besloot ik om de mouwsplitten niet te maken, de mouwboord gewoon dicht te stikken en zo aan te zetten. Deze was immers ruim genoeg om zo over mijn hand te schuiven. Alleen heb ik me te laat gerealiseerd dat die boord dan ook gewoon zal zakken, aangezien ik de mouwen ook nog eens met 4cm verlengd had. Ik had beter de instructies braaf gevolgd, en wat minder lui geweest.

Een stofje met strepen betekent wel veel meer puzzelwerk om de strepen (waar mogelijk) mooi te laten doorlopen. Maar ik ben heel blij met het precisiewerk, en het feit dat ik de strepen aan de mouwboord en de ruffle aan de kraag in de andere richting genomen heb. Kijk eens hoe schoon dat gele streepje uitkomt...

Ik ben niet onverdeeld content over mijn Victoria bloes, maar dat heeft niets te maken met het patroon. Kijk maar eens naar de Linkparty hoeveel exemplaren daar staan te blinken, en die dames zijn er allemaal over in de wolken. Misschien dat een elastiekje in de mouwboorden nog redding kan brengen, want als ik de mouwen opstroop, dan is het ineens een heel ander zicht. Wie weet komt het toch nog helemaal goed.

En ondertussen heb ik ook al veel mooie Arlettes, Rivas, Violets, Laurens en Calvins zien passeren. Keuze genoeg dus...

Sella rok

Ik had jullie al beloofd dat er nog enkele projecten uit de eerste editie van Fibre Mood geblogd zouden worden. Maar de afgelopen weken ontbrak de goesting me om 's avonds nog achter mijn laptop te kruipen en een blogtekst te schrijven (beetje last van wintermoeheid, zo 's morgens in de pikkedonker op't werk aankomen, en er 's avonds in de schemerdonker terug vertrekken, ik heb nood aan zonlicht). Ik ga mijn best doen om alle projecten van tijdens het Handige Bloesems weekend nog in 2018 online te krijgen...

Bij deze dus het eerste project uit de eerste editie van Fibre Mood. Voor Lien maakte ik het Sella rokje. Dit rokje wordt omschreven als een pittig kort A-lijn doorknooprokje. Maar ik zag al enkele versies in de grotere maten passeren, en zo kort zijn die niet, ik vind ze eerder nogal aan de smalle kant. Zo ook de versie voor Lien. Volgens de matentabel had ik voor de heupomtrek de grootste maat (14 jaar) nodig voor onze 11-jarige meid.

Ik deed de aanpassingen die ik tegenwoordig standaard doe, zowel voor de kinderen als voor mezelf, zijnde vooraan het patroon verder uitdiepen, en achteraan verhogen in de taille, zodat de zijnaad en zoom mooi recht blijven hangen. Maar qua lengte of breedte paste ik niets aan. Ligt het nu aan de (niet-rekbare) stof, ik weet het niet, maar het rokje valt heel smal uit (ik had er net zo goed geen knoopsgatenelastiek in kunnen rijgen). De lengte vindt Lien ideaal zo...

Het stofje kocht ik lang geleden eens over van iemand, de knopen komen uit een grote bestelling die ik ooit deed op AliExpress. Enkel de knoop op de tailleband en die eronder kunnen open. De rest van de knoopsgaten liet ik dicht.

Voor de poep-zakjes heb ik even getwijfeld om de averechtse kant van de stof te gebruiken (fluo-roze, zoals de lijnen aan de rechtse kant), maar uiteindelijk koos ik voor de subtiele versie.

Het is een tof rokje geworden, maar voor een volgende versie kies ik toch een stofje met wat rek, zodat het wat aangenamer draagt en meer bewegingsvrijheid biedt...

Pina I, een kokerrok uit Fibre Mood 2

Fibre Mood moet ik waarschijnlijk niet meer voorstellen. Een nieuw naaimagazine dat vanaf vandaag haar 2e editie in de winkelrekken heeft liggen, maar al veel naambekendheid verworven heeft. Uit de eerste editie maakte ik al 3 patronen (komen snel op de blog). Het gebeurde nooit eerder dat er in een naaitijdschrift bij de eerste blik al zoveel mooie modellen gespot werden en dat die dan ook nog eens binnen de 3 maanden vanonder mijn naaimachine rolden. En editie 2 belooft al een even groot succes te worden. In preview kreeg ik alle modellen te zien, en mocht ik er zelfs al eentje uitkiezen om te maken voor de Linkparty. Aangezien een kokerrok in stretchstof al zolang op mijn to sew lijstje staat, gaf ik me onmiddellijk op voor de Pina rok. Deze is er in een rekbare variant met tailleband, en een niet-rekbare met beleg en rits in de zijnaad. Ik koos voor de eerste.

Over de maat heb ik lang getwijfeld. Over de eerste editie las ik immers dat die kledingstukken voor dames allemaal veel te groot vielen. Gebaseerd op de heupomtrek zat ik aan maatje 42, gebaseerd op de tailleomtrek nog wat groter. Niet leuk als je in de winkel in een maatje 38/40 past. Maar bij het nameten van het patroon volgde ik toch maar de suggestie van de matentabel, en de rok zit als gegoten. Wel diepte ik het voorpand bovenaan nog wat verder uit en deed het omgekeerde bij het rugpand. Dat was voor mijn figuur wel nodig om de zijnaad, split, zoom en het blokjespatroon mooi recht te krijgen.

Ondanks mijn 1m76 veranderde ik niets aan de lengte (ik hoorde pas achteraf dat de patronen getekend zijn voor "standaard" vrouwen van 1m68). Mij lijkt de lengte ideaal, of zou ik een volgende keer toch iets verlengen?

De stof (gekocht bij Tirelire) bevat wat glitter, en de binnenkant is ook heel mooi. Dus gebruikte ik die voor de tailleband. Zo lijkt het heel hard op een glitterelastiek.

De rok zit zalig, zo volgen er zeker nog !!